Author :
Abstract
Son yıllarda yükseköğretimde öğrenme ve öğretmenin önem kazanması ve Covid-19 pandemi döneminde değişen gereksinim ve önceliklerin de etkisiyle Türkiye üniversitelerinde Öğrenme ve Öğretme Merkezlerinin sayılarında hızlı bir artış olmuştur. Bu merkezlerin isimlerinde ufak farklılıklar olsa da temelde “öğrenme ve öğretmede mükemmeliyeti yakalama” misyonuyla kuruldukları görülmektedir. Bu merkezlerin gerçekten bu misyonu ne derece yerine getirdikleri, verdikleri hizmetlerle öğrenci öğrenmesine öğretim üyelerinin öğretim pratiklerine ve genel anlamda üniversitedeki eğitim kalitesine ne derece katma değer yarattıklarının değerlendirilmesi, zaman içerisinde büyüme ve gelişmeleriyle paralel olarak daha da önemli hale gelecektir. Bu merkezlerin olgunlaştıkça hesap verebilir ve sürdürülebilir yapılara dönüşmeleri kaçınılmazdır. Yurt dışındaki, özellikle de Amerika’daki üniversitelerdeki öğrenme ve öğretme merkezlerinin deneyimi bu çıkarımı doğrular niteliktedir. Bu bağlamda, Türkiye’de henüz emekleme aşamasında olan öğrenme ve öğretme merkezleriyle ilgili özellikle değerlendirme çalışmalarına ihtiyaç vardır. Bu çalışmada, bu merkezlerin yapısal ve işlevsel boyutları ile öğrenme ve öğretmenin gelişimine katkılarının değerlendirilmesine ilişkin literatürde yer alan ve yurt dışı üniversitelerce denenmiş değerlendirme modellerinin literatür taraması yöntemiyle incelenmesi amaçlanmıştır. İşleyiş ve süreç açısından birbirine benzer yapılar sergileyen öğrenme ve öğretme merkezilerinin, benimsedikleri değerlendirme yaklaşımlarında kurumsal öncelikleri öne çıkardıkları ve sadece faaliyetlere katılım ve memnuniyetin ötesine geçen daha bütüncül değerlendirme yaklaşımlarını benimsedikleri görülmüştür.
Keywords
Abstract
In recent years, the number of Learning and Teaching Centers in Turkish universities has increased rapidly due to the growing importance of learning and teaching in higher education and the shifting needs and expectations during the Covid-19 pandemic. Although these centers operate under somewhat different names, they are fundamentally established with the mission of "achieving excellence in learning and teaching." In parallel with their growth and development into accountable and sustainable entities over time, it will become inevitable to evaluate the extent to which these centers fulfill their mission, and the degree of their impact on student learning, faculty teaching practices, and institutional quality in general. The experience of learning and teaching centers in universities abroad, particularly in the United States, confirms this trajectory. Therefore, there is a need for studies that especially explore how Learning and Teaching Centers in Turkey, which are still in their infancy, are structured and evaluated. This literature review study aimed to examine the structural and functional dimensions of these centers and the evidence-based evaluation models used to understand their contribution to the development of learning and teaching. It was found that learning and teaching centers exhibit similar structures and functions in general and prioritize institutional imperatives in their adopted evaluation approaches and embrace more holistic evaluation methods going beyond mere participation and satisfaction rates.
